Samenvatting

Ik ben opgegroeid op het Brabantse platteland. Na de middelbare school ben ik jarenlang werkzaam geweest in de gezondheidszorg in zowel uitvoerende als leidinggevende functies en Praktijk-begeleiding. Via de HBO Maatschappelijk werk en Creatieve therapie zocht ik naar verdieping en antwoorden in deze voor mij complexe maar ook boeiende wereld. Een ontdekkingstocht naar mijn eigen rol, visie en wie ik zelf ben en wil zijn in deze wereld. Steeds opnieuw mijn horizon verbreden en grenzen verleggen. Van het verlegen plattelandsmeisje naar de grote stad naar andere landen.

Verdieping

De ontdekking van de vele uiteenlopende gezinnen, culturen en samenlevingsvormen en de normen waarden en verwachtingen die daaraan verbonden zijn, was voor mij een groot avontuur. Ik vond het ontzettend boeiend. Zo ook de verschillende leeftijden en ontwikkelingsfases. Met hart en ziel verdiep ik me telkens weer in datgene wat op dat moment mijn passie heeft. Ook was ik jarenlang als vrijwilligster actief in het begeleiden van kindergroepen. Ook het begeleiden van reizen voor lichamelijk en geestelijk gehandicapten in de Europese landen vond ik leuk en hartverwarmend. Samen met anderen delen en spelend themaweekenden vormgeven en koken voor de groepen had mijn grote passie.Toen mijn broer op 28 jarige leeftijd overleed zag ik nog meer dan hiervoor de betrekkelijkheid van het leven in.

Mijn reizen

Ik besloot te gaan reizen. Elke dag kan de laatste zijn. Het leven is: “NU”! Indonesiër, Zuid-Amerika, Pakistan, India, Nepal, Tibet, Noord-Amerika, Canada. Mijn trektocht  met mijn rugzakje door Zuid-Amerika vond ik een prachtig avontuur. Elke dag zelf bepalen wat de route zou zijn. Veel tijd en aandacht voor mezelf.  Los van alle geconditioneerde patronen en strukturen. Veel vrijheid. En daarnaast ook intensief door de vele indrukken die ik te verwerken kreeg.

Inspiratie door de indianen

De contacten met de indianen vond ik plezierig. Een trots volk met een pijnlijke geschiedenis. De jungletocht naar de verloren stad in Columbia heb ik als heel rijk ervaren. Wat een prachtige natuur, zoveel kennis,  natuurgeneeswijzen en rituelen. De contacten met de vogels en de dieren. De eenvoud en tegelijkertijd ook de rijkdom van de indianen. Tijdens mijn reis was ik op een bepaald moment ontzettend ziek. Het heeft mij tot diep in mijn ziel geraakt dat een oude wijze indianenvrouw mijn doodzieke lichaam met het sap van een boom kon genezen. Dat heeft me nooit meer los gelaten. Zeer inspirerend!

Vrijwilligerswerk in Pakistan

Het vrijwilligerswerk met lichamelijk en geestelijk gehandicapte kinderen en weeskinderen in het kindertehuis  en de sloppenwijken van het Pakistaanse Karachi was voor mij een totaal andere en zeker ook een zeer rijke ervaring. Overleven, armoede, slechte voeding, de sterke contrasten tussen arm en rijk. Weeskinderen die aan de poort werden gelegd. Intense emoties rondom ziekte en dood. De totaal andere manier van rouwverwerking. De invloed van de bloedhete zon en de voor- en nadelen van het leven in een kamertje van vier bij vier met slechts een bed, een tafel en een stoel en een douche en koelkast en ventilator die het vaak niet deed, omdat de stroomvoorziening uitviel. Het eentonige eten. De grote contrasten tussen innerlijke en uiterlijke rijkdom. Jezelf een weg banen in een dergelijke grote chaotische stad.  Niet makkelijk, maar zeker de moeite waard.

Te zien, ervaren en voelen dat de buitenkant zeer betrekkelijk is. Ook heb ik daar ervaart hoe gemakkelijk het is om te oordelen vanuit onze Westerse visie en ook andersom. Ik ben dankbaar voor de pure en zuivere liefde die ik heb mogen ontvangen van de kinderen en sloppenbewoners. Vooral van mijn overleden pleegdochtertje LAKSHMI. Ik heb vaak zoveel overgave ervaren.

Ommekeer in Nederland

Ik zal nooit vergeten hoe arm ik Nederland  vond in de eerste maanden na mijn terugkeer. Ik heb er zeker een jaar over gedaan voordat ik me weer “thuis” voelde in mijn eigen land. Toen in de 90er jaren een dronken man achter op mijn auto reed kreeg mijn leven een totaal andere wending. Ik werd letterlijk en figuurlijk stil gezet. Mijn plan terug te gaan naar Pakistan kon geen doorgang vinden. Ik raakte in de WAO. Mijn lang gekoesterde  kinderwens werd niet beantwoord. Mijn ontwikkelingsweg kreeg een andere wending.

Ik kreeg te maken met uitkeringsinstanties, reguliere en alternatieve artsen. Een ervaring op zich. Ik vond het een grote les om nu afhankelijk te zijn. Vooral met de wirwar van wet- en regelgeving  en bureaucratie kon ik moeilijk uit de voeten. Mijn visie rondom het thema rechtvaardigheid werd op de proef gesteld. Recht hebben betekent nog niet altijd recht krijgen. Mijn Innerlijke Reis ging verder. Doordat reguliere artsen niet voor al mijn klachten een oplossing hadden ben ik breder gaan kijken. Bij de indianen had ik tenslotte ook ervaren dat ze veel met kruiden konden genezen. Ik kwam hierdoor bij een nieuwe passie en scholingspad terecht.